اليافی که بتن را می دوزند

گروه ساخت و ساز: مزايای بتن باعث شده است که مورد علاقه اکثر مهندسين و طراحان قرار بگيرد. امکان به کارگيری در اکثر مناطق جغرافيايی، استفاده از متريال طبيعی و ارزان، دارای هزينه کم در مقايسه با حجم زياد عمليات و شکل پذيری آن از ويژگی های بارز بتن می باشد. به کارگيری بتن غير مسلح به علت تردی آن کاربرد چندانی ندارد.اين عيب عمده بتن، با مسلح کردن آن به وسيله ميلگرد های فولادی يا آرماتور برطرف می گردد اما استفاده از آرماتور هم دارای مشکلاتی است و مهمترين مشکل آن اين است که بخش کوچکی از مقطع بتن را تشکيل می دهد و باعث ايجاد محيطی غير همگن می شود.

به منظور ايجاد شرايط ايده آل و نيز کاهش ضعف شکنندگی و تردی جسم بتن، در چند دهه اخير از رشته های نازک و نسبتاً دراز که در تمام حجم بتن به طور همگن و در هم پراکنده می گردد، استفاده می شود. اين الياف می تواند از جنس شيشه، پلی اتيلن، فولاد، آزبست و يا نايلون باشد.

ساختار

بتن الياف شامل يک کالبد بتن مرکب از سيمان، مصالح سنگی، آب و همچنين درصدی از الياف فولادی کوتاه می باشد که به طور درهم و کاملاً اتفاقی و درجات مختلف در مخلوط پراکنده شده است. پارامتر مناسب که يک رشته الياف را تعريف می کند، نسبت ظاهری می باشدکه معادل نسبت طول به قطر است.

خواص بتن مصلح با الياف فولادی

۱-مقاومت خمشی: الياف فولادی، مقاومت خمش نخستين ترک بتن اليافی را تا چندين برابر مقاومت نخستين ترک بتن معمولی افزايش می دهد.

۲- مقاومت برشی: اين مزيت باعث حذف خاموت به عنوان آرماتور برش می شود و باعث صرفه جويی قابل ملاحظه ای در استفاده از فولاد می شود.

۳- مقاومت ترک خوردگی: با شروع ترک خوردگی، الياف نقش خود را در دوختن ترک و محدود کردن اندازه ترک بازی کرده و از ادامه ترک خوردگی حتی با ادامه بارگذاری نيز جلوگيری به عمل می آورد و اين ويژگی باعث می شود که در هنگام اعمال بار دروسط دهانه نه تنها تير دو تکه نمی شود بلکه ترک از نصف ارتفاع تير به بالا حرکت نکرده و با باز شدن ترک، الياف اين فاصله را به طرفين محل گسيختگی ارتباط داده و از فروريختن تير جلوگيری می کنند.

۴- مقاومت دربرابر پوسيدگی و زنگ زدگی: تحقيقاتی که بر روی بتن الياف انجام شده است، نشان می دهد که بعد از ۵سال تماس بتن با نمک های ضديخ، تغيير ناچيزی در مقاومت قبل از تماس وجود داشته است.

۵- قابليت هدايت حرارتی: الياف فولادی ضريب هدايت حرارتی بتن را ۲۵ تا ۵۰ درصد افزايش می دهند. همچنين اين الياف باعث افزايش مقاومت بتن در تغييرات ناگهانی و زياد درجه حرارت می شود.

کاربردهای بتن مسلح با الياف فولادی

بتن مسلح به الياف فولادی را می توان به تنهايی و يا همراه بتن آرمه معمولی به کاربرد و موارد کاربرد به شرح فوق است:

روسازی بتن بزرگراه ها، جاده ها، فرودگاه ها، بلوک ها و لوله های بتنی، گاراژ های پیش ساخته، فونداسيون، در ساختمان تونل ها يا معابر معادن به صورت بتن پرتابی، تثبيت شيب ها با بتن پرتابی و قطعات نسوز.

کاربرد الياف فولادی در بتن پرتابی

بتن پرتابی، روشی است که در آن خمير بتن توسط پمپ با سرعت و فشار زياد به سطح مورد نظر پاشيده می شود. وجود الياف فولادی در اين عمليات موجب افزايش مقاومت و جذب انرژی در هنگام گسيختگی بتن می شود. با استفاده از الياف فولادی در اين روش می توان از آماتور گذاری شبکه ای در محل های مشکل نظير شيب های تند و ديوارهای سنگريزه ای خودداری کرد، چرا که آماتور گذاری در چنين مناطقی هم خطرناک است و هم به علت سختی کار، پرهزينه می باشد. اين روش در موارد زير کاربرد دارد: پايدار سازی شيب های سنگی خطرناک، تعمير قسمت های آسيب ديده پل ها و سدها، کاربرد در مناطق زلزله خيز، پوشش لوله های فولادی.

به طور کلی هدف از کاربرد الياف فولادی در بتن افزايش مقاومت بتن به منظور کاهش ترک خوردگی و افزايش قدرت جذب انرژی حاصل از بارهای ضربه ای و موج های انفجاری می باشد. همچنين اين متريال به علت توزيع همگن در حجم بتن باعث پايدار شدن بتن می شود.

بررسی رفتار الیاف و تاثیر آن در كنترل ترک هاى بتن

بتن از سه عنصر اصلى شن و ماسه و سیمان تشکیل شده است که در آن شن و ماسه توسط سیمان به یکدیگر چسبانده می شوند.این ماده ساختمانی داراى مزایا و معایبی است که کاربرد ان را در مواردى لازم و مفید و در موارد دیگر غیر ممکن یا مضر می سازد. از جمله معایب بتن مقاومت کششی بسیار ناچیز آن می باشد که این رفتار ترد و شکننده موجب شکست ناگهانی و فروریختن سازه های بتنی در هنگام زلزله می گردد. مشکل ترد بودن بتن را مى توان با مسلح کردن آن توسط آرماتور هاى فولادى در جهت نیروهای کششى برطرف نمود. اما در موارد متعددی جهت این نیرو های کششی به طور دقیق معلوم نمی باشد. از طرفى در بتن تازه به دلیل جمع شدگی ابعاد بتن تغییر پیدا کرده و ترک هایی به وجود می آیند که نتایج این ترک ها در بتن سبب افزایش نفوذپذیرى، از بین رفتن سطح بتن، خوردگی آرماتورها و کاهش خواص مکانیکی می باشد.

یکی از راه حل های مناسب براى مقابله با این مشکلات استفاده از مقادیر کم الیاف به منظور کنترل رشد ترک وافزایش مقاومت کششى بتن می باشد. کاربرد الیاف بطور فراگیر از اوایل سال۱۹۶۰در کشور هاى صنعتی پیشرفته آغاز شده ودر طی این ۴ دهه جنس و شکل الیاف و نحوه ساخت بتن الیافی بهبود یافته و کاربرد ان نیز فزونی یافته است.شاهد تاریخی این فناورى کاربرد کاهگل در ساختمان ها می باشد.در واقع بتن الیافی نوع پیشرفته این تکنولوژی می باشد که الیاف طبیعی و مصنوعى جدید، جانشین کاه و سیمان جانشین گل به کار رفته در کاهگل شده است. الیاف به کار رفته در بتن به جنس های مختلفی نظیر شیشه ، فولاد، کربن، پلی پروپیلن، کولار و غیره تولید می شوند که در این میان الیاف فولادی دارای مزایایی نسبت به سایر انواع می باشد که از جمله این موارد:                                                                                                                                                                          ۱- دارای مدول الاستیسیته و کرنش شکست بالابوده که با توجه به قابلیت شکل گیری مناسب و مقاومت کششی بالا از مناسبترین و اقتصادی ترین نوع الیاف به حساب می آید.

۲- بالاترین افزایش را در مقاومت و شکل پذیری بتن  ایجاد می کنند.

۳- به اشکال ظاهری گوناگون جهت بهبود رفتار بتن قابل ساخت هستند.

۴- اختلاط آنها با دیگر مواد بتن بسهولت انجام پذیر است.

متن موجود نتایج ارزیابی رفتار الیاف به منظور کنترل ترک هاى ناشى از جمع شدگى در بتن استاندارد و خودتراکم می باشد. اگر بتن از جمع شدن بازداشته شود ، تنشهای کششی ایجاد شده در آن باعث ترک خوردگی مقطع می شوند. در بتن استاندارد با نسبت آب به سیمان بالاتر از ۴۵% جمع شدگى ناشى از خشک شدن به عنوان مهمترین دلیل ایجاد ترک در سنین اولیه توصیف شده است .در بتن خود تراکم در سنین اولیه به دلیل چسبندگی بالاى مواد ریز موجود, جمع شدگی و خزش بیشترى نسبت به بتن استاندارد مشاهده مى شود ولی در مرحله سخت شدن تاخیرى در شروع جمع شدگی بتن خود تراکم به وجود می آیدکه به دلیل پایین بودن سرعت تبخیر از سطح خارجی اعضاء بتنى می باشد. جمع شدگى ناشى از خشک شدن از همان ابتدا یعنى زمان هاى اولیه بتن ریزى و حتی قبل از افزایش ظرفیت مکانیکى بتن آغاز مى شود که بستگی به :خواص بتن (طرح اختلاط، طریقه ى بتن ریزى و روش های عمل آورى) شکل و چگونگی اعضاء بتنى و شرایط محیطى (دما، رطوبت مربوطه، سرعت باد) دارد. چون جمع شدگى به دلیل کمبود آب درون بتن به سطح اعضاء تحمیل مى شود,کرنش در این قسمت از اعضاء ایجادشده و ترک هائى با منشاء drying shrinkage از نواحى سطحی که در تماس با محیط هستند آغاز مى شود,در نتیجه اعضاء با سطح خارجى بالا (مانند دال ها و پانل هاى پیش ساخته) در تماس با یکک ها می بینند و این امر با عبور هوا از روى نمونه هاى تازه تشدید مى یابد اما از نتایج آزمایش ها مشاهده می شود که با استفاده از مقادیر مناسب الیاف جمع شدگى و به تبع آن ترک ها به میزان قابل توجهی کاهش مى یابند.

براى کنترل ترک هاى بتن تحت اثر جمع شدگی دو روش متفاوت پیشنهاد می شود:          

اولین روش بررسى نحوه ى عمل آورى بتن و آب نگهدارى و یا افزودنی هاى تقلیل دهنده ى جمع شدگى بوده که هدف این روش کاهش تنش کششی روی بتن است. دومین روش استفاده از افزودنی ها و الیافى هستند که با بتن تازه ترکیب مى شوند و ظرفیت مکانیکى مخلوط را در سنین کم تعیین کرده در نتیجه از رشد و انتشار ترک ها جلو گیرى مى کنند به این معنا که با حضور الیاف تعداد بیشتری ترک ایجاد شده و این امر باعث انتقال تنشهای کششی از میان ترکها و کاهش تمرکز تنش می شود. حرکت ترک ها در هر دو نوع بتن استاندارد و خود تراکم جهت مشخصى نداشته و عمود بر هم از طرفى به طرف دیگر عبور می کنند ولی در کل می توان۳ حالت فشاری و کششی و برشی را برای حرکت ترک ها در نظر گرفت. همچنین با ورود الیاف به بتن مستقل از مواد تشکیل دهنده ۲ نوع وضعیت اصلى موازى و عمود بین ترک و الیاف مشاهده می شود که در صورت عبورالیاف عمود بر لبه هاى ترک با پل زدن الیاف بین ترک ها یکپارچگی بتن تا تغییر شکلهای زیاد حفظ شده و مقاومت خمشی و کششی به دلیل خاصیت دوزندگی الیاف بالا می رود . بنا به دلایل ذکر شده استفاده از آرماتورها از دید گاه میکروسکوپى در کنترل ترک ها مفید واقع نشده و حتی در صورت بروز ترک با پدیده خوردگی مواجه می شوند و بتن کاملا از بین می رود.                                                                                                                         درصورتی که با توزیع اتفاقی الیاف در فواصل بسیار کوچکتر از فاصله بین آرماتورها، اندازه ترک ها کوچکتر شده و باعث کاهش نفوذپذیری و پایداری بتن در محیط های مهاجم می شود. در حالت کلى توزیع اتفاقی الیاف در فواصل بسیار کوچکتر از فاصله بین آرماتورها باعث پخش و کوچکترشدن اندازه ترک ها شده و پس از ترک خوردن ، مقاومت کششى و خمشى به دلیل خاصیت دوزندگی الیاف بالا رفته و یکپارچگی بتن تا تغییر شکلهاى زیاد حفظ می شود. الیاف را میتوان قبل,بعد یا در حین میکس به مخلوط بتن اضافه کرد ولی براى آسانى پخش باید به صورت خشک وارد مخلوط شود. البته باید توجه داشت در فرآیند ساخت بتن الیافی باید از ایجاد پدیده گلوله ای شدن (Balling) که به دلیل استفاده از مقادیر زیاد و نادرست الیاف رخ مى دهد جلوگیری بعمل آید زیرا در این صورت پدیده انسداد در بتن صورت گرفته و اثر الیاف عملا از بین خواهد رفت.                                                                                                                           به دلیل اینکه مقدار الیاف مورد استفاده در بتن برای جلوگیری از پدیده (Balling) بسیار کم مى باشد (تقریبا ۰٫۱%)، مقاومت فشارى به اندازه زیادی افزایش پیدا نمى کند زیرا الیاف نیروى مکانیکى ماکروسکوپى نبوده و تنهایک نیروى کمکى محلى به حساب آورده مى شوند. براى مقایسه هزینه ساخت بتن الیافی با با بتن مسلح به آرماتور می باید مزایاى بتن الیافی از جمله مقاومت ضربه اى بسیار بالاتر، جمع شدگی و عرض ترک کمتر، دوام بیشتر و کاهش هزینه های مربوط به تعمیر ، حفظ و نگهداری، کنترل شکستهای موضعی، ایجاد ترک و گسترش ترک، عمر مفید بیشتر، کنترل نفوذپذیرى بیشتر و بویژه زمان اجراى بسیار کمتر را (در مقایسه با بتن مسلح به میلگرد) در نظر داشت.

بتن عبور دهنده نور، لایتراکان

«لایتراکان،Litracon Light Transmitting Concrete «Litracon بتن عبور دهنده نور، امروزه به عنوان یک متریال ساختمانی جدید با قابلیت استفاده بالا مطرح است. این متریال ترکیبی از فیبر های نوری و ذرات بتن است و می تواند به عنوان بلوک ها و یا پانل های پیش ساخته ساختمانی مورد استفاده قرار گیرد. فیبر ها بخاطر اندازه کوچکشان با بتن مخلوط شده و ترکیبی از یک متریال دانه بندی شده را تشکیل می دهند. به این ترتیب نتیجه کار صرفا ترکیب دو متریال شیشه و بتن نیست، بلکه یک متریال جدید سوم که از لحاظ ساختار درونی و همچنین سطوح بیرونی کامل همگن است، به دست می آید. فیبر های شیشه باعث نفوذ نور به داخل بلوک ها می شوند. جالب تریت حالت این پدیده نمایش سایه ها در وجه مقابل ضلع نور خورده است. همچنین رنگ نوری که از پشت این بتن دیده می شود ثابت است به عنوان مثال اگر نور سبز به پشت بلوک بتابد در جلوی آن سایه ها سبز دیده می شوند. هزاران فیبر شیشه ای نوری به صورت موازی کنار هم بین دو وجه اصلی بلوک بتنی قرار می گیرند. نسبت فیبر ها بسیار کم و حدود ۴ درصد کل میزان بلوک ها است. علاوه بر این فیبر ها بخاطر اندازه کوچکشان با بتن مخلوط شده و تبدیل به یک جزء ساختاری می شوند بنابر این سطح بیرونی بتن همگن و یکنواخت باقی می ماند. در تئوری، ساختار یک دیوار ساخته شده با بتن عبور دهنده نور، می تواند تا چند متر ضخامت داشته باشد زیرا فیبر ها تا ۲۰متر بدون از دست دادن نور عمل می کنند و در دیواری با این ضخامت باز هم عبور نور وجود دارد. ساختار های باربر هم می توانند از این بلوکها ساخته شوند. زیرا فیبر های شیشه ای هیچ تاثیر منفی روی مقاومت بتن ندارند. بلوکها می توانند در اندازه ها ی متنوع و با عایق حرارتی خاص نصب شده روی آنها تولید شوند.

روش های جدید ایمن سازی ساختمان ها دربرابر زلزله

گروه دانش و سلامت: درروزهای اول هفته جاری سرپرست مرکز تحقیقات راه، مسکن وشهرسازی از تولید نوعی پلیمربرای مقاوم سازی ساختمان های تاریخی و مسکونی خبرداد وگفت: بااستفاده ازاین پوشش، ساختمان ها دربرابر شدید ترین لرزه ها دچار شکستکی هایی شدند ولی فرونریختند.

‏برای آگاهی بیشتر از نحوه استفاده از پلیمردر سازه ها و فناوری های نوینی که از آنها برای مقاوم سازی استفاده می شود، با مهندس ضیایی فر مدیرکل کروه دینامیک سازه پژوهشگاه زلزله گفت وگوکرده ایم.

‏مهندس ضیایی فر درباره امکان استفاده از پلیمرها برای مقاوم سازی سازه گفت: این خبردررابطه بااقدامات یکی از پژوهشگاه های داخل کشور بود که وابسته به وزارت راه، مسکن وشهرسازی است. براین اساس این مسئله مطرح شده بود که می توان ازپلیمرها در راستای مقاوم سازی استفاده کرد. پلیمرها مانند الیاف ازعناصر جدیدی هستند که درزمینه مقاوم سازی سازه ها مورد استفاده قرارمی گیرند و تا حدودی نیز درمقاوم سازی بنا تاثیر ‏دارند اما درباره این مورد خاص به نظر می رسد منظور این باشد که اگر ساختمان در معرض لرزش زمین لرزه قرار گرفت، ترک دیوارها و ایجاد شکستگی در آنها باعث فرو ریزش نشود ‏و از این جهت مقداری ضریب ایمنی درساختمان افزایش پیدا کند.

‏ مدیر گروه دینامیک سازه پژوهشگاه بین المللی زلزله با ذکرتکنیک های دیگری که در زمینه مقاوم سازی ساختمان مورد استفاه قرارمی گیرند،گفت:دراین رابطه از تکنیک های دیگرنیزمی توانیم استفاده کنیم. تکنیک های متداول تر و قدیمی تر مانند تکنیک تورسیمی که روی آن لایه ای ازفولادهای نازک قرارمی دهند و روی آن بتن می پاشند. این اقدام نیز تقریباً باعث خواهد شد که خسارت های ناشی از ریزش ساختمان به شدت کاهش یابد.البته استفاده ازالیاف و پلیمردر سطوح مختلف می تواند باعث مقاوم سازی ساختمان دربرابرزلزله نیزشود اما آنچه در اصل مد نظرماست این است که ساختمان پی ازوقوع زلزله فرو ریزش کامل نداشته باشد. در واقع آنچه مهم است ارتقای ایمنی به منظورحفظ جان افراد پس از وقوع حادثه است.

‏اوبا اشاره به اینکه ازالیاف پلیمربیشتر جهت جلوگیری از ریزش دیوارها می توان استفاده کرد، گفت: برای حفظ ساختمان دربرابر لرزش های شدید معمولاًعناصر اصلی واساسی ساختمان مانند ستون ها و تیرهای به کاررفته باید تقویت شوند، این مقاوم سازی باید به گونه ای انجام گیرد که باعث فروریختن کل سازه نشود. البته اگر تنها دیوارها خراب شود و کل ساختمان فرونریزد به نظرمی توان تا حدودی خسارات ناشی از وقوع یک زلزله را کنترل کرد. امکان دارد فرو ریختن دیوارها باعث جرح شود اما کمترباعث تلفات جانی خواهد شد.دراین رابطه دانش های متفاوت مقاوم سازی ساختمان وجود دارد. برای تقویت ساختمان در کشور ما معمولاً از عناصر سازه ای مانند فولاد و بتن و عناصری که جنس و نوع آن سخت است استفاده می شود. دراین زمینه از پلیمر نمی توان استفاده کرد اما می توان از آن کمک گرفت، به عنوان مثال بعضی ازستون هاهستند که ازنظر مقاومتی شاید با ایده آل ماچندان فاصله نداشته باشند اما تاحدودی درجه مقاومت آنها پایین است، ما می توانیم برای بالا بردن درجه مقاومت آنها از الیاف استفاده کنیم و به اصطلاح الیاف را دوراین نوع ستون ها بپیچیم یا دورپیچ کنیم. به این کار جکتینگ می گویند. برای انجام این کار غلافی درست می کنند و آن را دور ستون قرارمی دهند،این کارباعث می شود مقاومت ستون تا مقداری افزایش پیدا کند و به حد مطلوب برسد. دراین عملیات می توانیم ازالیاف یا الیافی که پلیمر،کربن یا شیشه هستند استفاده کنیم و مقاومت ساختمان را افزایش دهیم که البته این افزایش خیلی اساسی نخواهد بود. اگر افزایش مقاومت خیلی بالا مدنظر باشد بایدازعناصرکلاسیک مانند فولاد و بتن استفاده کنیم که ازنظرقیمتی به صرفه تر و دارای درجه مقاومت بالاتری نسبت به عناصر دیگرهستند.

‏مهندس ضیایی فر درباره روش های جدید مقاوم سازی نیز گفت: درکشور حتی از روش های جدیدتری برای مقاوم سازی سازه استفاده می شود! کمک فنر میراگر یکی ازاین روش هاست. این ابزاری کاملاً جدید است و با به کارگیری این سیستم اتلاف انرژی در ارتباط با زلزله را افزایش می دهیم، پس از وقوع زلزله موجی ازانرژی وارد سیستم می شود و ما با استفاده از میراگرهایی که مختص این کارطراحی می شوند می توانیم این انرژی را تلف کنیم و ازسازه دربرابر فشار وارده ناشی ازنیروهای زیاد و جابه جایی محافظت کنیم. این سیستم ها با جذب و استهلاک درصد بالایی ازانرژی ورودی به سازه، شرایط ایمن و پایداری را نسبت به ساختمان های مشابه فراهم می کنند. از تکنیک های دیگری هم برای مقاوم سازی استفاده می شود به عنوان مثال در ساختمان قطعاتی انعطاف پذیر قرار می دهند تا بنا دارای حالت انعطاف پذیر (Flexible) شود. به اصطلاح می گویند با استفاده ازاین قطعات فلزی ساختمان نرم می شود و زمانی که ساختمان نرم شود اثرات زلزله براین ساختمان به شدت افت پیدا می کند. این شیوه ازروش های مدرن طراحی لرزه ای است.

 

 

فایبر مش ها ( مش های فایبرگلاس)

فایبرمش ها (مش های فایبر گلاس)  برحسب وزن و سایز شبکه ها دارای تنوع بسیاری هستند. این توری ها از الیاف شیشه به عنوان تقویت کننده و از مواد پلیمر به عنوان زمینه استفاده می شود. که این تنوع امکان استفاده از این محصول را  در مکان های مختلف امکان پذیر می سازد.

ویژگیهای الیاف شیشه به کار گرفته شده در تولید :Glass Mesh

مقامت شیمیایی: الیاف شیشه در برابر بسیاری از مواد شیمیایی مانند اسیدها مقاوم بوده و از بین نمی­رود، همچنین قارچها باکتریها و جانوران موزی نمی توانند بر آن تاثیر بگذارند.

مقاومت در برابر رطوبت: الیاف شیشه رطوبت را جذب نمی کند، بنابراین متورم نمی شود و کش نمی­آید این الیاف در محیط های مرطوب نیروی مکانیکی خود را حفظ می کنند .

خواص الکتریکی: الیاف شیشه عایق الکتریستیه هستند .

الیاف شیشه استحکام کششی بالای دارند و الاستیسیته کاملی نیز دارند یعنی ازدیاد طول آنها متناسب با نیروی اعمال شده می باشد و با برداشتن نیرو به حالت اولیه خود باز می گردند .

الیاف شیشه مقاومت حرارتی خوبی دارد به دلیل طبیعت غیر عالی خود قابل احتراق نبوده و انبساط حرارتی پایین و هدایت حرارتی بالای دارند.

کاربردهای توری الیاف شیشه ای :

تسلیح سطح دیوار: فایبر مش ها جهت تسلیح گچ و سیمان جهت آماده سازی سطح دیوار (نازک کاری) کاربرد داشته و به دلیل انعطاف پذیری بالا و مقاومت کششی مطلوب جایگزین مناسبی برای محصولات مشابه فلزی (رابیتس، توری مرغی) می باشد. تسلیح عایق های رطوبتی: فایبرمش ها بهترین گزینه جهت استفاده به همراه عایق های رطوبتی در

پشت بام ،استخرها، کف و دیوارهای سرویس های بهداشتی و غیره می باشد.این محصول با انعطاف پذیری و مقاومت کششی بالا و چسبندگی مطلوب مجموعه مناسبی را برای عایق بندی ایجاد می نماید. تقویت سنگهای ساختمانی: یکی از کاربردهای فایبرمش ها تقویت سنگ های ساختمانی می باشد. پس از برش قله های سنگ در کارخانه های سنگ بری و تبدیل شدن آنها به ورق مسطح یک لایه از این مش ها با رزین مخصوص به پشت سنگ نصب می شود.این مش کمک می کند تا به هنگام پولیش و حمل و نصب در صورتیکه سنگ دچار ترک شد از هم جدا نشده و به همان صورت کار گذاشته شود.

عایق های سرد: از فایبر مش ها در عایق کاری سرد لوله ها و تاسیسات در ساختمانها ، کارخانه ها و پالایشگاهها نیز استفاده می گردد.

از دیگر کاربردهای مش های فایبرگلاس

تقویت نما های سنگ مرمر .

تعمیر سطحی بتن و شکافها .

مقاوم سازی مصالح ساختمانی .

تقویت و تثبیت مواد ، عایق و قیر .

تقویت بافت طبیعی سنگ در سنگبری .

جهت تقویت اتصالات و محل تلاقی دیوارها .

ضد زلزله نمودن سازه ها با مصالح قیر یکپارچه.

زیر سازی برای نصب سنگ، کاشی و سرامیک .

جهت استفاده در زیر سقف سوله ها به جای توری فلزی .

بالابردن مقاومت کششی و استحکام مصالح ساختمانی .

ایجاد بافت یک پارچه در دیوارها  و کف جهت جلوگیری از ترک .

تقویت سقف و دیوارهای گچی و سیمانی و بتونی پیش ساخته .

قابل استفاده بر روی کلیه سطوح قبل از عملیات  بتن کاری و گچ کاری .

جهت تعمیر ترکها و سایر ضایعات در انواع سطوح و پیشگیری بوجودآمد مجدد آنها ..